Η μεγαλη απατη
Συμφωνα με το μνημονιο (νομο) που εφερε για πρωτη φορα (1898) στην Ελλαδα το Διεθνη Οικονομικο Ελεγχο δωθηκε το δικαιωμα της εκμεταλλευσης των μονοπωλιων (σπιρτα, καπνος, αλατι, οινοπνευμα, χαρτοσημο κ.α.). Σε περιπτωση που τα εσοδα ξεπερνουσαν ενα συγκεκριμενο ποσον -λιγοτερα απο 30.000.000 δραχμες- το πλεονασμα θα μοιραζοταν ως εξης: 60% για την εξυπηρετηση δανειων (30% για βελτιωση των τοκων και 30% για βελτιωση των χρεολυσιων) και το 40% θα επιστρεφοταν στο ελληνικο κρατος. Τ ο συστημα λειτουργησε κανονικα μεχρι το 1916. Μετα την εναρξη του 1ου Παγκ. Πολεμου αυθαιρετα ο Διεθνης Οικονομικος Ελεγχος αλλαξε τον τροπο υπολογισμου. Παιζοντας με τις τιμες των νομισματων μετετρεπε τις δραχμες πρωτα σε χαρτινα γαλλικα φραγκα, στη συνεχεια σε χρυσα φραγκα, μετα σε αγγλικες λιρες, οι οποιες στο τελος μετατρεπονταν και παλι σε δραχμες! Με το περιπλοκο αυτο τροπο και τις μετατροπες αντι 600 δραχμων οι δανειστες μας εφθασαν να παιρνουν 2.800 δραχμες. Αυτο συνεβαινε επι μια ολοκληρη δεκαετια, στη διαρκεια της οποιας οι δανειστες μας εισεπραξαν 619.493 λιρες αγγλιας και πηραν παρανομα απο το Ελληνικο Δημοσιο 737.659 λιρες αγγλιας. Οι ελληνικες κυβερνησεις πληρωναν και δεν διαμαρτυρονταν, αφου αγνοουσαν την πολυπλοκη παραχαραξη. Μονο το 1921 εγερθηκαν σοβαρες υπονοιες για λογιστικη απατη. Τοτε και υστερα απο ελεγχο οι αρμοδιες υπηρεσιες ανακαλυψαν την απατη και αρχισαν να διαμαρτυρονται οι ελληνικες κυβερνησεις. Η κατασταση στην οποια βρεθηκε η Διεθνης Οικονομικη Επιτροπη ηταν δυσχερης. Τοτε η Διεθνης Οικονομικη Επιτροπη περασε στην "αντεπιθεση". Κατηγορησε την Ελλαδα οτι δεν εφαρμοζε το μνημονιο του 1898 και δεν δεχοταν τις γνωμοδοτησεις και το πληθος των αναλυσεων απο τις μεγαλυτερες μορφες της παγκοσμιας οικονομιας.
Σαν σημερα
Η Ελλαδα εκεινη την περιοδο προσπαθουσε να επουλωσει τις πληγες της και τις αναγκες 1.500.000 προσφυγων. Οπως εγραφε ο Μιχ. Γρηγοριου το 1924 ο ελεγχος που ειχε επιβληθει αποτελουσε "βαρυτατον περιορισμον εις τα κυριρχικα δικαιωματα του ελληνικου λαου και κολαφον κατα της αξιοπρεπειας του εθνους". Ωστοσο ειχε και τοτε βρει η Διεθνης Οικονομικη Επιτροπη συμμαχους και συνεργατες απο το πολιτικο κοσμο της χωρας. Τουλαχιστον δυο υποργοι οικονομικων ειχαν παραχωρησει προσοδους του Δημοσιου στη ΔΟΕ- δηθεν εναντι ζημιας που ειχε παθει απο το κοψιμο του χρηματος- παραβλεποντας τις ελληνικες απαιτησεις.
Διεθνης Διαιτησια
Τον Δεκεμβριο του 1926 η Ελλαδα, θα οδηγηθει στο σχηματισμο οικουμενικης κυβερνησης υπο τον Αλεξ. Ζαιμη, υπουργος οικονονικων θα αναλαβει ο 70χρονος οικονομολογος Κωνσταντινος Αγγελοπουλος που ειχε διατελεσει και προεδρος του Ελεγκτικου Συνεδριου. Με την τελευταια ιδιοτητα του ειχε αποκαλυψει το μεγεθος της απατης. Εξασφαλισε τις απαραιτητες συμμαχιες και πετυχε την προσφυγη της Ελλαδας στην Διεθνη Διαιτησια. Η τελικη πραξη του δραματος ξετυλιχτηκε στα μεσα Νοεμβριου του 1928 και αφου ειχε αναλαβει την εξουσια ο Ελευθ. Βενιζελος. Στο ξενοδοχειο της Μεγαλης Βρετανιας ειχε καταλυσει ο Ελβετος επιδιαιτητης Αλεξ Μοριο ενω τοσο ηταν το ενδιαφερον της ΔΟΕ που βρεθηκε στην Αθηνα ο προεδρος της Ρουσελ για να παρακολουθησει απο κοντα τις εξελιξεις. Ο Ελβετος επιθεωρητης στην αποφαση του αναγνωρισε οτι γινοταν παρανομια ολο αυτο το διαστημα, αλλα δεν αποφασισε την επιστροφη των κλεμμενων στην Ελλαδα. Ισχυριστηκε οτι δεν μπορουσε να ανακινηθει ζητημα για την μεχρι το 1921 περιοδο, αφου η Ελλαδα πληρωνε τα ποσα. Παρεβλεψε πως τα επομενα πεντε χρονια (1921-1926) η ελληνικη κυβερνηση διαμαρτυροταν εντονως για τις παρανομες μετατροπες. Και για να διασκεδασει τις εντυπωσεις αποφασισε πως απο τα 93.000.000 δραχμες που ζητουσε ετησιως ο ΔΟΕ το ελληνικο κρατος θα πληρωνε για μια δεκαετια μονο 64.000.000....... Διεθνης διαιτησια σκοπιμοτητων..... Μας δικαιωσε αλλα δεν μας επεστρεψαν τα λεφτα που ηδη ειχαν κλεψει!!!!!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου